Sławomir Mrożek, „Wybór dramatów i opowiadań”

Podczas lektury dramatów i opowiadań Sławomira Mrożka towarzyszyło mi chropowate wrażenie: oto wchodzę w świat do bólu groteskowy, przetrącony już w założeniu, ale — co powinno niepokoić — jego fundamenty sięgają rzeczywistości — konkretnej, polskiej, człowieczej. Konsekwencją jej obserwacji staje się rozczarowanie, które można przekuć na gorzką mądrość albo rozbroić śmiechem. Mrożkowskie koncepty to splot absurdu i humoru. […]