Aleksander Puszkin

↔ Natknęłam się dziś na informację o rocznicy urodzin Puszkina. Pomyślałam, że mogłabym z literackich odłamków/cytatów utworzyć pewną mozaikę. Puszkin. Wybitny przedstawiciel romantyzmu rosyjskiego. Reformator języka literackiego („wysprzątał język, jak sprząta się dom”). Przy nim każdy to pętak. ♠ „Trudno powiedzieć cokolwiek o Puszkinie komuś, kto nic o nim nie wie. Puszkin był wielkim poetą. Napoleon […]

„Proza ma zapach umierania, a śmierć jest jak powietrze”

↔ „Kiedy jesienią 2002 roku trafiłem w gazecie na reprodukcję starej fotografii przedstawiającej grającego w szachy Lwa Tołstoja, poczułem, że coś jest nie tak. Teraz łatwo powiedzieć, że przeszył mnie lodowaty grot tajemnicy albo że bogini niepojętych zbiegów okoliczności złożyła na mym czole znaczący pocałunek, albo że musnęły mnie smoliste skrzydła anioła ciemności — czy […]

Lew Tołstoj, „Sonata Kreutzerowska”

Myślę, że w charakterystyce Lwa Tołstoja warto użyć przymiotnika bezkompromisowy. Niezależny. I chyba bardzo skupiony na sobie. Lew Tołstoj wzbudza(ł) emocje. Bo czy to nie dziwne, że syn hrabiego, student orientalistyki i prawa (studia rzucił po trzech latach, ale nie w tym rzecz), oficer artylerii spod Sewastopola, autor dzienników przesyconych opisami przygód miłosnych, człowiek, który ożenił się […]

Tadeusz Klimowicz, „Pożar serca. 16 smutnych esejów o miłości, o pisarzach rosyjskich i ich muzach”

Wiecie, że Aleksandr Puszkin w noc poślubną wyszeptał swojej żonie Natalii słowa, że jest jego sto trzynastą kobietą? Wiecie, że Fiodor Dostojewski wszystkie swoje listy, nawet te skierowane do najbliższych, podpisywał albo nazwiskiem, albo imieniem i nazwiskiem, nigdy samym imieniem? Wiecie, że Lew Tołstoj pisał „Dziennik tylko dla siebie” i chował go pod koszulą lub w […]