Anne Fadiman, „Ex libris. Wyznania czytelnika”

O tym, że eseje Anny Fadiman cechuje znaczna siła oddziaływania, mogę poświadczyć osobiście. Otóż po przeczytaniu jednego z nich, „Wiecznego atramentu”, odezwała się we mnie nieodparta pokusa, by zerwać się, pójść do sklepu i kupić pióro, co też niezwłocznie uczyniłam. Wprawdzie nie jest tak stylowe jak opisywany niebieski parker ani nie wiąże się z nim […]