Al Pacino

„Taki jest Nowy Jork i to się nigdy nie zmieni. Wiesz, czym jest dla mnie to miasto? Lekiem przeciwbólowym”. „Gdybyś mógł wybrać sobie biografa, który z pisarzy by Cię zadowolił? Dostojewski. Chociaż nie jest zbyt dowcipny. Widzisz siebie jako postać z powieści Dostojewskiego? Już nie. Kilka lat temu owszem. Teraz jestem bardziej z Czechowa. Wychowałem się […]

Kunszt tłumaczki

„Zabawnie było z Ludką. Kiedy jeszcze nie mówiłem po włosku, tłumaczyła moje wywiady i tak już, inteligentna bestia, wiedziała, co powiem, że odpowiadała dziennikarzowi za mnie. Miałem wygodę. Siedzimy sobie na Piazza Signoria, popijam campari i tokuję: «O, jaka superdziewczyna na tej motorynce, ale nogi, nieprawdopodobnie sexy na tym motorku». A Ludka: «Sytuacja teatru w Polsce po […]

Teatr Pod Namiotami

Teatr Pod Namiotami ma zaszczyt zaprosić na… blogowy spektakl. Stroje wieczorowe nie obowiązują. Istnieje natomiast pewna trudność lub — jeśli się spojrzy z innej perspektywy — dogodność. Otóż wszystko należy sobie wyobrażać — tekst w umyśle ożywiać, w rolach głównych i pobocznych przyjaciół, znajomych lub ulubionych aktorów obsadzać, a scenografię wedle uznania obmyślić (optymistom niech świeci […]

Tekturowe cudeńka

„Wzdychał był podówczas do piątej w kolejności córki pana generała, ciesząc się bodaj wzajemnością. Amalię o właściwym czasie wydano jednak za starego fabrykanta Niemca, starego kolegę starego generała. Andriej Antonowicz za długo nie płakał, lecz wykleił teatr z tektury. Podnosiła się kurtyna, wychodzili, gestykulowali aktorzy; w lożach siedziała publiczność, nakręcana orkiestra wodziła smyczkami po skrzypcach, kapelmistrz […]

Dla tej ciszy warto…

Oglądam telewizyjny wywiad ze Zbigniewem Zamachowskim. Opowiada o swojej pracy. Mówi, że teatr uczy pokory, bo reakcje widzów natychmiast weryfikują grę aktorów. Coś jest nie tak, jeśli podczas trwania komedii na widowni nie słychać śmiechu, a w trakcie tragedii — ciszy. Dla tej ciszy warto ten zawód wykonywać, rzekł.